Żywienie noworodków oraz wcześniaków.

Żywienie dzieci

w wieku niemowlęcym

Drugi i trzeci rok życia w porównaniu do okresu niemowlęcego charakteryzuje się wolniejszym tempem wzrostu. Pod koniec 1 roku życia przyrost wzrostu wynosi 24 cm, a wagi ciała 6,2 kg. W 2 roku życia wartości te są znacznie mniejsze i kształ­tują się odpowiednio: 10 cm i 2,3 kg, a w 3 roku życia 8 cm i 2,1 kg. Tak przebiegający rozwój małego dziecka kształtuje jego fizjologiczne potrzeby w zakresie żywienia w kierunku zmniej­szenia zapotrzebowania na energię i skład­niki pokarmowe. Zmniejsza się liczba po­siłków do 5—4 na dobę, obniża się łak­nienie. Znajomość rozwoju dziecka w tym okresie życia jest ważna dla praktycznego rozwiązywania problemów żywienia. Za­potrzebowanie energetyczne wynosi ok. 419 kJ (100 kcal) na 1 kg wagi ciała. Kaloryczność poszczególnych posiłków: obiad powinien pokrywać 30% ogólnego zapotrzebowania energetycznego, śniada­nie i kolacja po 25%, drugie śniadanie i podwieczorek po 10%.

Żywienie noworodków z zespołem dystrofii wewnątrzmacicznej polega także na karmieniu naturalnym, które jest dla nich optymalnym pożywieniem. Warunkuje szybkie wyrównywanie niedoborów z ży­cia płodowego i harmonijny rozwój psy­chosomatyczny. Karmienie należy rozpo­czynać już kilka godzin po porodzie. Jeśli kobieta nie ma pokarmu naturalnego, to może być stosowane wyłącznie mleko hu­manizowane. Zapotrzebowanie energety­czne wynosi w pierwszych dniach życia

— 167—251 kJ (40—60 kcal) na kg wagi
ciała, od 8 dnia ok. 335 kJ (80 kcal) na kg
wagi ciała, a od 10 dnia życia 544 kJ (130
kcal) na kg wagi ciała.

Zapotrzebowanie energetyczne wcześnia­ka w pierwszych dniach życia wynosi 126 kJ (30 kcal) na 1 kg wagi ciała i zwiększa się z każdym tygodniem jego życia, aż do 586 kJ (140 kcal) na kg wagi ciała. Wcześ­niak otrzymuje większą liczbę posiłków (do 10 na dobę) i mniejszą ich objętość. Zapotrzebowanie wcześniaka na płyny, wliczając żywienie i pojenie, wynosi od 30—40 ml/kg w pierwszych dniach życia, aż do 180 ml/kg w 3 tygodniu życia. Pożywienie wcześniaka powinno być wzbogacane witaminami, które podaje się od 2 tygodnia życia, tj. witamina C — 25—100 mg/dobę, witamina A — 2000—5000 j.m./dobę, witamina D₃

— w ilości 2500 j.m./dobę.

Or­ganizacja opieki nad wcześniakami polega na tym, że wcześniaki po urodzeniu prze­bywają dłużej na oddziałach przeznaczo­nych dla wcześniaków, gdzie mają zapew­nioną pełną opiekę. Do domu wypisywane są dopiero wtedy, gdy osiągną wagę ciała ok. 2000 g i nie grozi im niebezpieczeńst­wo związane ze złą adaptacją i zaburze­niem funkcji życiowych. Najodpowied­niejszym pokarmem dla wcześniaka jest mleko kobiece. W przypadku braku pokar­mu matki można je zastąpić pokarmem innej matki i podawać po przegotowaniu. Jeśli nie ma takiej możliwości, pozostaje karmienie sztuczne, ale tylko specjalnymi mieszankami z humanizowanego mleka krowiego (Humana O i Humana l). Do mieszanek tych można dodawać 5% glu­kozę, wzbogacając ich wartość energety­czną. Wcześniak nie może być żywiony niemodyfikowanym mlekiem krowim

Żywienie wcześniaków

Wcześniak jest noworodkiem niedojrza­łym, a niedojrzałość jego organizmu prze­jawia się również w zakresie czynności przewodu pokarmowego. Zdrowy dono­szony noworodek z łatwością pokonuje wysiłek związany ze ssaniem, natomiast noworodek urodzony przedwcześnie mo­że mieć trudności w przyjmowaniu pokar­mu. Młode, w sensie wieku płodowego, wcześniaki nie mają odruchu ssania, lub jest on słabo wykształcony. Mają też słabo wykształcony odruch połykania, często krztuszą się podczas karmienia i mogą zachłysnąć się pokarmem. Dlatego w ta­kich sytuacjach należy karmić je przez zgłębnik dożołądkowy albo kroplami za pomocą kroplomierza, lub też odżywiać pozajelitowe w szpitalu. Zgłębnik zakłada się przez nos lub przez jamę ustną.